
Ik leef in taal —
ik ben — in wording —
Tussenland.
In verwondering dwaalt zij.
Het onzegbare verstild.
Roerloos.
Taal is materiaal. Een huid van klank.
Om te maken en te breken.
Wat als woorden steen worden
en zinnen een zucht?
Zij neemt de tijd.
In haar handen wordt adem stem.
Toondichten is luisteren.
Woordeloos.
De stilte kan betekenis dragen.
Wat als spreken begint
bij genoemd worden?
Poëzie ontspringt met een oerkreet.
Wat als zij het laatste woord weigert?
Zachte ont-kracht.
Weerloos.
Wat als aanraking wederkerig is?
Wat als de wereld wordt bewogen
door wat ons beweegt?
Zij onderzoekt wat niet vanzelf spreekt.
De harp bezielt wat zich niet laat benoemen,
maar wel wordt verstaan.
De toekomst ademt in wat kunst uitademt.
Argeloos.
Anne Vanschothorst is kunstenaar met een harp.
Vanuit haar studio in Den Haag pendelt zij tussen compositie, tekst, audiovisueel werk en artistieke samenwerkingen.