Review: film music Levende Rivier
By: Caspar Janssen
Date: 18 december 2015
Published: De Volkskrant


Lastige kwesties bij natuurfilms en documentaires: tekst en muziek. Opvallend aan De levende rivier is de muziek van harpiste Anne van Schothorst. Nu eens niet bombastisch of orkestraal, maar minimalistisch en subtiel. Ruben Smit: 'Anne stuurde mij puur op intuïtie een cd nadat ze me op de radio had horen praten over een boom. Het lijkt of haar muziek gemaakt is voor de film. Het is klein, stijlvol, gevoelig, en het geeft alle ruimte aan de natuurlijke geluiden die er zijn. We hebben er maar een paar stukjes bij laten componeren. Ook dit sterkt mij weer in het idee dat het ook anders kan.


 


 

Review: EK IS EIK CD
By: Georges Tonla Briquet
Date: 30 september 2015
Published: Jazzmozaiek


Op haar nieuwste album Ek Is Eik (Big Round Records) slaagt harpiste Anne Vanschothorst er grandioos in om mijlenver weg te blijven van stijletiketten als minimalisme en avant-garde. Samen met gastmuzikanten als trompettiste Saskia Laroo (‘Where’s Mo?’!), Ernst Stolz (viola da gamba), Arthur Bont (perc), Thijs de Melker (b) en Bob van Luijt (b, samples, effects) leidt ze de luisteraar rond in een etherisch labyrint van feeërieke klanken. Muziek waarbij elke noot de omringende stilte accentueert en ook omgekeerd. Diep melancholisch als de zeetaferelen van Léon Spilliaert. Tussen Linus, Eleni Karaindrou, Anouar Brahem en Badalamenti in.

 

 

 

 

Review: EK IS EIK CD
By: Jetske Erisman
Date: 4 september 2015
Published: Festivalinfo

 

De harpiste en componiste Anne Vanschothorst kreeg een ingeving voor nieuwe muziek toen ze keek naar de grote eiken die omgehakt werden in haar straat. Geïnspireerd door de statigheid en wijsheid die de bomen uitstraalden en door het gedicht ’Thinking Tree’ van Daniëlle Danker, componeerde Anne de muziek voor haar nieuwste album Ek Is Eik. De titel is Zuid-Afrikaans voor ‘Ik ben een eik’. Anne Vanschothorst is geen vreemde in de muziekwereld, haar eerdere werk werd gebruikt voor producties van Discovery Channel en andere grote omroepen. Anne gebruikt haar muziek graag in combinatie met andere vormen van kunst, bijvoorbeeld in combinatie met video of poëzie. Haar klassieke muziek met jazzelementen leent zich hier dan ook perfect voor: het is mysterieus, filmisch en minimalistisch. Ek Is Eik is vooral een meditatief en rustgevend album dat vrij is van climaxen of uitspattingen. 

Zodra de cd gestart wordt is het alsof men in een bootje stapt en zich mee laat voeren. Nummers vloeien in elkaar over en veranderen in een stroom van muziek. Anne is niet bang voor stiltes, leegte en herhaling in haar muziek, ze neemt de tijd in haar composities. Dit maakt de plaat zo meditatief. Het rustige openingsnummer ‘Where Is Mo?’ brengt gelijk deze sfeer door te openen met de lange tonen van trompettiste Saskia Laroo waarna Anne met haar harp invalt. Het opnameproces verliep echter anders dan dat het nummer doet vermoeden; Anne componeerde de harpstukken en speelde deze in, waarna de opname werd opgestuurd naar Saskia die haar deel improviseerde en deze als sample opnam. Hoewel deze manier van opnemen niet vreemd is binnen de popmuziek, is dat het wel binnen de klassieke muziek.

Ook op het volgende nummer kabbelt de muziek verder. De harp wordt niet alleen gecombineerd met trompet, maar ook met een Viola Da Gamba, bas en percussie. ‘When We Were Trees’ valt op door het percussiegebruik. Percussionist Arthur Bont weet een extra laag te geven aan de muziek waardoor het meer diepte krijgt dan de rest van de nummers. De stroom van Ek Is Eik lijkt even vast te lopen wanneer men aankomt bij ‘Strange Bird’. Het nummer begint sprookjesachtig en lieflijk, maar eindigt, zoals de titel al aangeeft, vreemd met harde korte aanslagen van de harp die de betovering van het album even doorbreken. De draad wordt vervolgens direct weer opgepakt door het daarop volgende ‘Raven’s Departure’, dat geïnspireerd lijkt te zijn door het werk van Yann Tiersen.

Ek Is Eik is niet een album voor alle stemmingen, maar vraagt en creëert rust. De plaat zou zeker “zweverig” genoemd kunnen worden, maar de benaming “kunst” is ook op zijn plek. Hoe dan ook, het is een bijzonder album waarin Anne Vanschothorst klassiek en jazz op nieuwe manieren met elkaar weet te verbinden.

 

 

 

 

Review: EK IS EIK CD 

By: Alessandro Michelucci
Date: 16 may 2015
Published: Cultura Commestibile


 

Anne Vanschothorst, nata ad Emmen nel 1974, è una delle più interessanti arpiste olandesi. Contrariamente alla maggior parte delle sue colleghe, come Petra van der Heide e Anouk Platenkamp, è anche una compositrice. Il suo primo CD, Aarden (2007), contiene composizioni originali per arpa; lo stesso vale per quello successivo, I Am a Dreamer (2008). In Then it Became Clear (2011) Anne non è più sola: accanto a lei troviamo Arthur Bont, un valido percussionista olandese che vanta esperienze di vario tipo. Il disco propone brani originali con vaghe influenze di Erik Satie. Questi tre lavori escono per l’etichetta Harp and Soul, fondata dalla musicista olandese. Nel nuovo CD, Ek is eik (Big Round Records, distribuzione Naxos, 2014) la lista dei collaboratori si fa più consistente, mettendo in luce una varietà stilistica che riflette la sensibilità multiforme della protagonista. Ecco quindi Ernst Stolz, noto interprete di musica antica, che suona la viola da gamba; Saskia Laroo, trombettista jazz attiva in varie formazioni; un altro jazzista, Bob Van Luijt, che suona vari strumenti; Thijs de Melker, bassista rock; il già citato Arthur Bont.


Fin dal titolo (“Io sono quercia” in afrikaans) il disco esprime un amore profondo per gli alberi: ecco infatti il salice (“And the willow tree smiled”), l’olmo (“Here one stood elms”) e “When we trees”. Inoltre, la foto interna ritrae la musicista che abbraccia gioiosamente un albero. Questo amore per la natura è il riflesso di un approccio passionale e ricco di fantasia. Nell’iniziale “Where’s Mo?” arpa e tromba duettano egregiamente: il risultato è una musica ipnotica, elegante, ricca di pathos ma al tempo stesso priva di orpelli. La meditativa “Wandering”, per arpa sola, richiama certi brani del CD Metamorphosis - The Hours (Channel Classics, 2012), dove l’arpista coreana Lavinia Meijer ha raccolto grani di Philip Glass riarrangiati per arpa. L’amore per la natura viene ulteriormente rimarcato dai titoli che alludono agli uccelli: “Strange Bird”, per arpa sola; “Raven’s Departure”, dove Anne duetta con Stolz; “The Caged Owl”, anche questo per arpa, ispirato al romanzo di Harry Crews The Hawk is Dying. In “I Know My Way” e “Here Once Stood Trees” le morbide sonorità dell’arpa si intrecciano felicemente con gli effetti elettronici di Van Luijt, autore dei due brani insieme alla protagonista. Maturo, intenso, contemplativo ma lontano dai toni zuccherosi della New Age, Ek is Eik nasceda un solido retroterra classico ma ne supera ampiamente i limiti, proponendoci una musica che non può essere etichettata,ma ascoltata e riascoltata con la massima attenzione


 

 

 

Review: EK IS EIK CD 

By: Rinus van der Heijden
Date: 20 april 2015
Published: jazznu.com


 

ANNE VANSCHOTHORSTS ODE AAN BOMEN EN MOOIE MUZIEK
 

De harp spreidt zich uit boven alle muziek, maar Anne Vanschothorst, geboren in Emmen, heeft zich ook verzekerd van de medewerking van een viola da gamba, elektronica zoals samples en effecten, percussie en basgitaar. De cd ademt in de volle breedte een meditatieve sfeer, die wordt versterkt door de bedoeling achter het album. De componiste heeft zich het lot van bomen aangetrokken, gekapte bomen, maar ook díe welke nog overeind staan én de exemplaren die kunnen denken. Voor dat laatste is de tekst van het gedicht Thinking Tree van Daniëlle Danker op het cd-hoesje afgedrukt. Met dit alles zou je kunnen vermoeden dat het stempel ‘zweverig’ hier erg op zijn plaats is. Misschien is dat ook zo; ruim vijftig minuten deze muziek beluisteren doet je verlangen naar enige actie. Maar die blijft uit, want alles is verpakt in micro-organismen. Kleine, gedetailleerde accenten, kundig opeengestapeld en verdeeld tussen het zo diverse instrumentarium. Minimale muziek derhalve, die bijvoorbeeld heel treffend tot uiting komt in de compositie Let Her Go, waarvan de sfeer rechtstreeks refereert aan de filmmuziek van The Hours van Philip Glass. De manier waarop de cd tot stand is gekomen, mag ook apart worden genoemd. Anne Vanschothorst speelde alle elf eigen nummers in en liet de musici Saskia Laroo, Ernst Stolz, Arthur Bont, Thijs de Melker en Bob van Luijt nadien hun eigen inbreng eroverheen spelen. Vervolgens samplede de componiste de muziek en bracht die in een nieuwe vorm bijeen. Het resultaat mag er zijn: klassiek en jazz stomen gezusterlijk samen op. De klassieke invalshoek wordt versterkt door de viola da gamba, die van de jazz door de vrijheid die de musici nemen om een afwijkend product af te leveren. Ek is Eik is daardoor veel meer dan de veroordeling ‘Het is nogal zweverig’.